BEVER – Café Rozeken sluit de deuren

Twee nieuwe horecazaken gooiden recent hun deuren open in Bever. Ook de enige kruidenierszaak kreeg nieuwe uitbaters. Minder goed nieuws evenwel is de sluiting van het dorpscafé “Bij Rozeken”.

Als eerste nieuwkomer eigende “De Heksenketel” zich een plaats toe op het dorpsplein en meteen kon klein en groot zich bij Elke en Danny bevoorraden in een pakje friet met alle mogelijke neven- en aanverwanten.

Met Jobim kreeg het centrum van Bever er niet alleen een mooi gerestaureerd herenhuis bij maar ook een heus restaurant. Geert en Teresa weten hun gasten te verwennen met een Frans-Belgische-Braziliaanse keuken. Zowel een dagmenu als een iets meer uitgebreide maaltijd worden er met evenveel kunde en finesse voorgeschoteld.

Rond de jaarswisseling droegen de uitbaters van Shop Chantal , Chantal en Jean-Pierre Meulenyser de fakkel van de enige Beverse dorpswinkel over aan de jongere generatie. Nieuwe bazen nieuwe ideeën. Zo kan men er bij Katie en Christophe voortaan ook terecht voor belegde broodjes en koeken.

Minder goed vergaat het café “Bij Rozeken”. Het rasecht typisch dorpscafé houdt zijn deuren sinds Pasen gesloten. Na de kerk en het gemeentehuis was “Bij Rozeken” allicht de meest gekende plaats in Bever. 25 jaar zorgde het gezin Durieux-Doraene met up en downs voor “leven in de brouwerij”. Al die tijd wist Rozeken en bij gelegenheid ook echtqenoot Michel hun trouwe klanten en menig toevallig bezoeker te verrassen op een frisse pint, een goed onthaal en een leuke babbel.

“Rozeken was Rozeken” vertelt Michel Desmecht, allicht de trouwste klant van het café. “Ik kwam hier alle dagen en dit sinds jaren . Als vrijgezel heb ik noch vrouw noch kinderen om mij op te eisen. Café Rozeken was voor mij een tweede verblijf. Ik had hier veel vrienden waarmee tussen pot en pint rustig en minder rustig kon gebabbeld worden. Het kaatsen, het voetbal, de liefdesaffaires, de handel en wandel van dorpsgenoten, de politiek, de jonkheid, kortom alles werd hier uit de doeken gedaan. We hebben hier heel wat wereldproblemen op nen ik en ne gij opgelost. Niet alleen ik, maar ook een groot deel van Rozekes dagdagelijkse klanditie gaat dit dan ook enorm missen”.

“Het zal wel even wennen worden” vertelt Rozeken. “25 jaar, zeven dagen op zeven, zonder één dagje sluiten …. Ik vraag mij af hoe we al die vrije tijd gaan kunnen opvullen”.

26 Mrt 2008

Godelieve Deschuyffeleer

Terug