Tijdens de jongste gemeenteraad was de overlast van daklozen, vooral in de stationsbuurt, een thema van discussie. Groen Geraardsbergen heeft oog en oor voor deze problematiek die helemaal niet nieuw is. Groen heeft het wel moeilijk dat o.a. het Vlaams Belang het angstgevoel bij mensen gaan vergroten. Daklozen worden met de vinger gewezen als zouden zij oorzaak zijn van het onveiligheidsgevoel. En dit zou een harde aanpak rechtvaardigen.
Groen Geraardsbergen begrijpt dat mensen zich oncomfortabel voelen, een dakloze die in de publieke ruimte een slaapplaats zoekt, is een confronterende aanblik. Groen Geraardsbergen is echter van mening dat het louter zien van de daklozenproblematiek als een veiligheidsprobleem tekort schiet. De focus op verloedering en verslaving is te kort door de bocht. De aanwezigheid van daklozen is eerder een teken van een tekort aan betaalbare woningen en sociale problemen. Dakloze mensen hebben vaak een complexe zorgnood. Niet enkel verslaving is vaak een onderliggend probleem. Schulden, administratieve en juridische problemen en fysieke psychische ziekte spelen even vaak een rol.
Groen Geraardsbergen bepleit daarom een duurzame aanpak van de daklozenproblematiek. Mensen
moeten begeleid worden naar een woonst en ondersteund worden omtrent hun bijkomende
problemen. De stad doet al inspanningen om aan dit probleem te verhelpen, maar dit is een werk
van lange adem, die geen oplossing vindt bij repressieve aanpak.
Groen Geraardsbergen vraagt dat de stad de bevolking informeert over haar visie en voor de
daklozen. Prioritair moet aandacht gegeven worden aan het uitwerken van een winterplan voor de
daklozen.
