Daarom willen we op 16 augustus, de kerkelijke feestdag van Sint-Rochus, hier bewust bij stilstaan.

Die dag mag niet zomaar voorbijgaan; het moet een echt wijkfeest worden.

Wat staat er al vast?

Van juni tot eind augustus organiseren we een tentoonstelling in de Sint-Rochuskerk, waar bezoekers de geschiedenis van de kapel kunnen ontdekken. Het hoogtepunt volgt op zondag 16 augustus.

• Om 9.30 uur wordt het beeld van Sint-Rochus opgehaald aan de kapel en in een korte processie, gedragen door de scouts, naar de kerk gebracht.

• Om 10 uur volgt een feestelijke eucharistieviering, opgeluisterd door Vox Veroni en geleid door Anja Dierickx.

• Na de eucharistieviering keert het beeld terug naar de kapel.

Rond deze viering willen we er een echte buurtgebeurtenis van maken, met randactiviteiten zoals een kapelletjeswandeling, straattoneel, demonstraties van kantklossen en een kennismaking met de scoutswerking.

Maar er kan nog zoveel meer gebeuren, zoals bijvoorbeeld een rommelmarkt en nog tal van andere initiatieven.

 

Daarom doen we een warme oproep aan buurtbewoners en verenigingen om mee te werken aan dit jubileum. Helpende handen én frisse ideeën zijn van harte welkom.

Sint-Rochus werd volgens de overlevering geboren in Montpellier,                    in Zuid-Frankrijk, aan het einde van de 13e of het begin van de 14e eeuw.       Hij groeide op in een welgestelde en vrome familie en zou bij zijn geboorte een rood kruisje op de borst hebben gedragen als teken van zijn bijzondere roeping. Na het overlijden van zijn ouders verdeelde hij zijn bezit onder de armen en vertrok hij als pelgrim naar Rome.

Tijdens zijn tocht door Italië werd Rochus geconfronteerd met steden die zwaar door de pest waren getroffen. Hij verzorgde zieken, bad met hen en zou velen hebben genezen door het kruisteken te maken. In Rome verwierf hij bekendheid als wonderdoener nadat hij onder meer een kardinaal genas, al bleef hij zelf een eenvoudig en nederig pelgrim.

In Piacenza werd Rochus zelf door de pest getroffen. Om anderen niet te besmetten trok hij zich terug in een bos, waar hij in grote eenzaamheid leefde.

Volgens de legende werd hij daar dagelijks van voedsel voorzien door een hond, terwijl een engel zijn wonden verzorgde en hem uiteindelijk genas.

Na zijn herstel keerde hij terug richting Frankrijk. Onderweg werd hij in een door oorlog geteisterd gebied ten onrechte voor een spion aangezien en gevangengezet. Hij bracht er meerdere jaren door zonder zijn ware identiteit bekend te maken en stierf uiteindelijk in gevangenschap. Pas na zijn dood werd zijn heiligheid geopenbaard door een hemels teken.

 

De verering van Sint-Rochus verspreidde zich snel. Zijn relieken werden vereerd, vooral in Venetië, en hij groeide uit tot een van de belangrijkste pestheiligen van de late middeleeuwen en de vroegmoderne tijd.