Gisteren overleed de 49jarige Erik Heyman, dichter-schrijver uit Roosdaal, in een Brussels Ziekenhuis. Erik, die fysicales gaf in het Immaculata Maria Instituut in Ledeberg, publiceerde verscheidene bundels, onder andere “Neergeschreven”, “Ijstijd”, “Dagmaat”, Mantis”,…
Als homage aan het werk dat deze Roosdaalse kunstenaar realiseerde geven wij hieronder een gedicht weer dat hij neerschreef bij de kunstroute die er georganiseerd werd naar aanleiding van “Lombeek, mooiste dorp van Vlaams-Brabant”.
Schrik
Ik wil mij knopen uit het
gras dat ik in hooikoorts kan
ontbinden en zo doorzichtig
worden als mijn eerste schreeuw.
Maar als het sneeuwt voel ik de
lijmschroef rond mijn enkel
kraken, of sluit een kruisspin
weer de holten in mijn keel.
Ik zal de mussen op het
maaiveld nooit verjagen, ik
hoor de houtworm dankbaar
knagen als het dooit. Met open
armen heb ik al wat
lucht kan zijn te veel.
