Francoise Vos uit RUISBROEK mocht haar 100ste verjaardag vieren

Françoise zag het daglicht in de Schoolstraat in Ruisbroek op 25 mei 1926 als kleine zus van de 13 jaar oudere Suzanne.

Haar vader was meubelmaker en haar moeder werkte in een fabriek waar ze zijde weefden.

Françoise was de oogappel van haar vader, ze werd erg verwend. Als ze dan eens kattekwaad uithaalde, kreeg ze dan ook een dik pak slagen. Haar zus moest gezien haar leeftijd veel op haar passen en bij haar vloog ze de kelder in wanneer ze niet deugde.

Ze wou pianoles volgen bij de zuster op school maar ze mocht niet want haar vingers waren te kort, volgens de zuster.

Ze maakte haar school af en ging werken bij Bata in Vorst 'avenue Volxem'. Ze vervaardigde er schoenen. Haar toekomstige liep daar ook rond maar dan als etalagist en hij liet een oogje op haar vallen...

Ze trouwde met Lucien Vuye in 1949 uit Ronse en kregen geen kinderen. Pa was meubelmaker en alles stond klaar om hun appartement te bemeubelen! Maar hun leven was goed gevuld, want Lucien was een sportman op en top. Hij speelde basket bij Union Saint-Gilloise en later bij de Tigers in Halle. Ze trokken door hele het land, en déplacement, de ploeg en de supporters namen de trein naar de match. Wat een sfeer! Ze bouwden in de Paul Gilsonlaan een huis voor haar zus en zichzelf. Het waren gelukkige jaren in Ruisbroek.

Ze kookte graag en kon als de beste Osso Bucco maken en konijn in Cider.

In 2015 kwam ze in Sint-Antonius wonen in een flatje, dat eerder dienst deed als de bureau van Herman tijdens de werken, en dat is haar goed bevallen. Door wat gezondheidsproblemen heeft ze nu de zorg uit handen gegeven en verblijft ze tijdelijk in het rusthuis.

Haar levensspreuk : als er u iets dwars zit...spreek uit wat ge te zeggen hebt, pas dan kun je samen naar oplossingen zoeken. Ze wordt geholpen door Patsy Devillé, een nichtje.(=de schoondochter van haar neef)