Op 11 november werd op heel wat plaatsen het einde van ‘De Groote Oorlog’ herdacht. Exact 100 jaar geleden capituleerde de Duitse bezetter.
Ook in Geraardsbergen werd een herdenkingsceremonie op touw gezet. De leden van het organiserende Wings of Memory stapten samen met het stadsbestuur, de vertegenwoordigers van de vaderlandslievende verenigingen, de brandweer, de politie en het Rode Kruis, vergezeld van de lagereschoolkinderen, in optocht van de Markt naar het Stationsplein.
Burgemeester Guido had het in zijn speech hoe vandaag, een eeuw later, België opnieuw zijn leger verwaarloost.
“Het aantal manschappen is tot een historisch dieptepunt gedaald, de toegekende middelen maken een performante inzet amper mogelijk. Opnieuw wanen wij ons immers veilig omdat een grootmacht, de enig resterende grootmacht, de Verenigde Staten, onze veiligheid garandeert. Maar laat ons niet dezelfde fout maken als toen.” zegt De Padt
Na de speech van de burgervader werden de winnende gedichten met als thema “Nooit meer oorlog” door de winnaars voorgelezen en lieten de schoolkinderen tricolore en witte ballonnen op. Twee doedelzakspelers zorgden samen met Dender Brass voor een sfeervolle muzikale omlijsting.
Na afloop van de plechtigheid gingt het in optocht richting Markt waar zangkoor De Fall op de trappen van het stadhuis de Brabançonne en de Vlaamse Leeuw zongen. Nadien volgde nog de uitreiking van de eretekens en medailles voor de Oud.
’s Namiddags was er in Goeferdinge de onthulling van de Vredesboom die door de dorpsraad aangeplant werd ter ere van einde WO I.
’s Avonds was er dan de Vredesroep die door belleman Pieter Pools werd gehouden. Hij werd samen met nog 140 bellemannen wereldwijd geselecteerd voor ‘A Cry for Peace around the World’. Na de roep speelde de KSA de “Last Post” gevolgd door een samenzang van het Vredeslied.
Als afsluiter ging in het Arjaantheater de theaterproductie “Granaatscherven” door. Het stuk draait rond IJzersymbool en dichter, Luitenant Juul De Winde, die precies 100 jaar geleden sneuvelde. Daarnaast traceerde het stuk ook hoe De Windes naam tijdens WO II compleet mismeesterd werd – en hoe onze herinneringscultuur rond WO I functioneert.
