Marie-Jeanne tapte haar eerste pintje in 1966 en sedertdien stond ze onafgebroken in haar zaak. Een sluitingsdag kende ze niet. De enige periode dat het café ooit dicht was kwam door de verplichte sluiting tijdens de coronaperiode.
“Het was maar een dooie boel toen het café dicht moest. Ik miste mijn babbeltjes met de klanten. Ik heb zelfs even overwogen om niet te heropenen maar ik heb beslist om toch weer door te gaan.” En daar zijn de stamgasten heel blij om.
De genodigden werden gedurende de avond vergast op verschillende optredens. Om het feest in goede banen te leiden kon Marie-Jeanne zoals voorheen rekenen op de helpende handen van Mervin en Kathy.
